" اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً. "


گستاخی‌ها و جسارت‌های این تیمیه به امیرالمؤمنین


بنیان و شالودۀ فکری «ابن تیمیه»  پدر فکری فرقه ضاله و جعلی «وهابیت» از بغض و کینه خاندان نبوت تشکیل یافته است. با اندکی مطالعه کتاب «منهاج السنة النبویه» او می‌توان به این مسأله پی برد که  پایه‌ و زیربنای نظرات و فتواهای او، بر اساس عداوت و دشمنی با امیرالمومنین(علیه‌السلام) شکل گرفته است.

 خود ابن تیمیه و بزرگان اهل سنت، چنان مقام و قداستی برای صحابه پیامبر اکرم(صلى‌الله‌علیه‌وآله) قائل هستند که اگر بگوییم  آن‌ها را معصوم می‌دانند، اغراق نکرده‌ایم و گزاف نگفته‌ایم. اگر از تمام مقامات و جایگاه عظیم امیرالمونین(علیه‌السلام) نزد خداوند و رسول اکرم(صلى‌الله‌علیه‌وآله) صرف نظر کنیم، حداقل او که از نزدیک‌ترین صحابه پیغمبر بود؟! پس چرا وقتی نوبت به علی بن ابی طالب(علیه‌السلام) می‌رسد، ابن تیمیه این‌چنین به حضرت جسارت و توهین نموده  و کارهای ایشان را خلاف قرآن و سنت قلمداد می‌کند.

گستاخی‌ها و جسارت‌های ابن تیمیه به ساحت مقدس امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) به قدری زیاد است که(نعوذبالله) کافر دانستن امیرالمومنین(علیه‌السلام) توسط ناصبی‌ها را تایید می‌کند و استدلال‌های‌شان‌ را بر کفر حضرت صحیح می‌داند و جنگ‌های حضرت را برای ریاست طلبی و تلاش برای حکومت بر مردم می‌خواند.



ابن تیمیه در کتاب منهاج السنه می‌نویسد: «به این روافض(شیعه) گفته می‌شود که اگر ناصبی‌ها به شما بگویند که علی(علیه‌السلام) خون مسلمانان را حلال دانست و با ایشان بدون دستور خدا و رسول او برای ریاست خودش جنگید و حال آن‌که رسول خدا(صلى‌الله‌علیه‌وآله) فرموده‌اند : «فحش دادن به مسلمان سبب فسق است و جنگ با او کفر» و فرموده است : «بعد از من دوباره در حالی‌که کافر شده‌اید باز نگردید، چون عده‌ای از شما گردن دیگری را می‌زند»، پس علی(علیهالسلام) بدین سبب کافر است، دلیل شما(رافضه) در جواب دلیل ایشان (نواصب) قوی‌تر نخواهد بود؛ زیرا روایاتی‌که ایشان به آن‌ها استدلال کرده‌اند، صحیح است».[1]

او در قیاس بین جنگ‌های امیرالمومنین(علیه‌السلام) و خلفا می‌گوید:« و علی(علیه‌السلام) جنگید تا از او اطاعت کنند و بتواند در جان و مال مردم تصرف کند؛ پس چگونه این را جنگ برای دین قرار می‌دهید؟ ولی ابوبکر با کسانی جنگید که از اسلام مرتد شده بودند و نیز با کسانی‌که آن چه را خدا واجب کرده بود ترک کرده بودند؛ تا فقط خدا و رسولش اطاعت شوند؛ و این جنگ(جنگ‌های‌ حضرت) برای دین نبود».[2]
او در جای دیگری می‌گوید:«حقیقت این است که علی(علیه‌السلام) برای ولایت بر مردم می‌جنگید، و به همین دلیل جمعیت زیادی را کشت و در زمان حکومتش هیچ جنگی با کفار نداشت و هیچ سرزمینی از آن‌ها را فتح نکرد و در آن زمان برای مسلمانان هیچ افزایش خیری نبود».[3]

پاسخ سخن ابن تیمیه
1. چنان‌که قبلا بیان شد، این قرآن کریم است که در آیۀ :«إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هاد [رعد/7] به درستی که تو فقط بیم‌‏دهنده‌‏اى؛ و براى هر گروهى هدایت كننده‌‏ایست» و «وَ الَّذِی جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ [زمر/ 33] امّا كسى كه سخن راست بیاورد و كسى كه آن را تصدیق كند، آنان پرهیزكارانند»، امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) را رهبر و صدیق معرفی می‌نماید.[4] در حقیقت باطل و گم‌راه کسی است که در مقابل حضرت بایستد و با او جنگ نماید.

2. جنگ‌های علی بن ابی طالب(علیه‌السلام) به دستور پیامبر اکرم(صلى‌الله‌علیه‌وآله) صورت گرفته است. چنان که این روایت به طرق‌های مختلف و از راویان متعدد نقل شده است که رسول اكرم(صلى‌الله‌علیه‌وآله) به على بن ابی‌طالب(علیه‌السلام)دستور داد تا پس از رحلتش، با ناكثان و قاسطان و مارقان، نبرد كند.[5]

3. هر سه جنگ جمل، صفین، نهروان، جنگ‌های تحمیل شده بر امیرالمومنین(علیه‌السلام) بود و حضرت به اختیار و از روی رضایت به هیچ یک از این جنگ‌ها تن نداد و در هر سه جنگ حضرت با فرستادن پیک‌های متعدد و با صلح و مدارا و تلاش‌های فراوان در صدد جلوگیری از جنگ بود. در نهایت در جنگ جمل، طلحه، زبیر و عایشه  و در جنگ نهروان این خوارج بودند که آغاز کننده جنگ بودند. به دلیل عدم اطاله کلام خوانندگان عزیز را به این مطلب ارجاع می‌دهم.

بنابراین ابن تیمیه با این سخنان بزرگ‌ترین منافق است که هیچ درکی از دین به غیر از تعصب، حقد و کینه نداشته و می‌توان به او لقب شیطان رجیم را داد، چرا که علمای هم عصرش نیز به دلیل همین نظرات و فتاواهای عجیب، او را رانده و ترک کرده‌اند و به قتل او حکم دادند.
__________________________________________________________
پی‌نوشت
[1]. منهاج السنة ، ج 4 ، ص 499.
[2].همان، ج 8 ، ص 330.
[3].همان ج6 ص 191.
[4]. برای اسناد این آیات به این مطلب مراجعه شود.
[5].مستدرك حاكم ، ج3، ص139؛ تاریخ بغداد خطیب بغدادى، ج 8، ص340 و ج 13، ص 186؛ اسد الغابة ابن اثیر، ج 4، ص 32و 33؛ كنز العمال متقی هندی، ج6، ص88؛ الریاض النضرة محب طبری، ج2، ص 240؛ هیثمى در مجمع ، ج9، ص 235؛ سیوطى در الدّر المنثور ذیل تفسیر آیه‏ «فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ‏سوره زخرف/ 41».





برچسب ها: ابن تیمسه، جستارتهای ابن تیمیه به علی، دشمنی ابن تیمیه با حضرت علی، دشمنی ابن تیمیه با اهل بیت،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : سه شنبه 23 تیر 1394 | توسط : علی سیدی | نظرات()
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو