" اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً. "
دلالت و تواتر حدیث غدیر در قرآن و منایع اهل سنت

واقعۀ غدیر یک رخ‌داد و اتفاق ساده نیست که بتوانیم از کنار آن به راحتی عبور کنیم. در حقیقت واقعه غدیر اوج تثبیت ولایت امیرالمومنین(علیه‌السلام) است، به گونه‌ای که برای هیچ کسی عذر و راه گریزی باقی نمی‌گذارد. حادثه غدیر تنها رویدادی در تاریخ اسلام است که با این ابعاد وسیع و گسترده صورت گرفته که در حدود ۱۰۰هزار نفر در آن حضور داشته و بیش از ۱۰۰ تن از صحابه پیامبر آن را نقل کرده‌اند.[۱]

در این مقال ابتدا تفاسیر اهل سنت در مورد آیات غدیر را مورد بررسی قرار داده، سپس به بیان نظرات بزرگان و علمای اهل سنت در تواتر حدیث غدیر می‌پردازیم تا شک و تردید انسان‌های بی‌خردی هم‌چون «ابن تیمیه» و طرف‌داران او در صحت و درستی این حدیث مرتفع گردد.


موضوع ولایت و امامت از چنان اهمیّت فوق‌العاده‌ای برخوردار است که خداوند در قرآن کریم پس از حجة الوداع از چنان عبارت‌ها و تعبیراتی استفاده نموده که در هیج کجای قرآن شاهد چنین لحن و عبارتی نیستیم.

 بعد از خاتمه یافتن حجة الوداع، در راه بازگشت به مدینه در سرزمینی به نام «غدیر» خداوند این آیه را نازل فرمود: «یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَاللَّهُ یَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْكافِرینَ[ المائده / ۶۷] اى پیامبر، آن‌چه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده، ابلاغ كن و اگر این کار را انجام ندهی رسالت او را انجام نداده‌ای؛ و خدا تو را از [گزندِ] مردم نگاه مى‏‌دارد، آرى، خدا گروه كافران را هدایت نمى‏‌كند».

«إبن ابی حاتم (متوفای ۳۲۷ هـ) از بزرگ‌ترین علمای اهل سنت در تفسیرش از «ابی سعید خدری» نقل می‌گوید: این آیه در شأن علی بن ابی‌طالب(علیه‌السلام) نازل شده است.[۲] وی در مقدمه تفسیرش می‌گوید: «صحیح ترین اخبار را از جهت سند و متن انتخاب كردم».[۳] ابن تیمیه نیز در مورد تفسیر او می‌گوید: «او از دانشمندان و بزرگانی است كه زبان راست‌گوی اسلام بود و محتوای تفاسیرشان مورد اعتماد است».[۴] «حاكم حسكانی» ، «ثعلبی» ، «ابن عساكر» و... همین روایت و شان نزول را برای این آیه بیان نموده‌اند.[۵]

هم‌چنین بعد از واقعه غدیر این آیه نازل شد :« الْیَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دینَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَیْكُمْ نِعْمَتی‏ وَرَضیتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دینا[ المائده / ۳ ] امروز، دین شما را كامل كردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان آیین (جاودان) شما پذیرفتم‏».
روایات صحیح السندی در كتاب‌های اهل سنت وجود دارد كه ثابت می‌كند، این آیه بعد از اتمام خطبه غدیر نازل شده است كه به یك روایت اشاره می‌نماییم : «خطیب بغدادی» در شرح حال حبشون بن موسی از ابوهریره : «كسی كه روز هجدهم ذی حجه را روزه بگیرد ثواب روزه شصت ماه برای وی نوشته می‌شود ، این روز ، روز غدیر خم است ، روزی كه رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌واله) دست علی بن ابی‌طالب(علیه‌السلام) را گرفت و فرمود : آیا من رهبر مؤمنان نیستم؟ گفتند: چرا ای رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌واله). سپس فرمود: «هر كس من مولای او هستم علی مولای اوست».
عمر گفت: «تبریك، تبریك ای پسر ابوطالب، تو اكنون مولای من و مولای هر مسلمانی، سپس این آیه نازل شد: «امروز دین شما را كامل كردم».[۶]

حال باید از اهل سنت سوال کرد که  این چه امر مهمی است كه هم‌تراز با اصل رسالت پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌واله) می‌باشد كه اگر انجام نمی‌داد، اصل رسالت آن حضرت از جانب خداوند زیر سؤال می‌رفت؟ و کدام اتفاق در کدام روز افتاد که خداوند به دین اسلام راضی شد و اگر آن نبود دین کامل نمی‌گشت؟ آیا این به غیر از امامت و جانشینی امیرمومنان(علیه‌السلام)  چیز دیگری می‌تواند باشد؟

تواتر حدیث غدیر از دیگاه علمای اهل سنت
«شمس الدین ذهبی» ، «ابن حجر عسقلانی» ، «ابن حجر الهیثمی» ، «جلال الدین سیوطی» ، «ابو حامد غزالی» ، «ملا علی قاری» و بسیاری از علمای دیگر اهل سنت، به صحت و کثرت طرق و راویان این حدیث اذعان داشته‌اند و از آن شگفت‌زده شده‌اند و بسیاری از آنان ادعای تواتر نموده‌اند.[۷]

بنابراین با توجه به صحت و تواتر حدیث غدیر و اعتراف بسیاری از علمای اهل سنت به نزول آیات در واقعه غدیر و در شأن علی بن ابی طالب(علیه‌السلام)  می‌باشد، هرگز از این همه شواهد تفسیر و حکمی به غیر از انتخاب و انتصاب امیرالمومنین(علیه‌السلام) از سوی خداوند برای ولایت و جانشینی پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌واله) نمی‌توان کرد. و تمام کسانی که غیر از این را برگزیده‌اند و تفسیرهایی غیر از آن  هم‌چون محبت و ... را می‌کنند، در حقیقت خود و خدا و پیامبرش را به سخره گرفته‌اند.
 

 

__________________________________________
پی‌نوشت
[۱]. الامینى، الغدیر، ج ۱، ص ۱۴-۱۵.
[۲]. تفسیر ابن أبی حاتم ، ج ۴ ، ص ۱۱۷۲ ، ح۶۶۰۹.
[۳]. تفسیر ابن أبی حاتم ، ج ۱ ، ص۱۴.
[۴]. منهاج السنة النبویة ، ج ۷ ، ص ۱۷۹.
[۵]. شواهد التنزیل ، حاکم حسکانی، ج ۱ ص ۲۵۸ ، ح۲۵۰ ؛ الكشف والبیان (تفسیر الثعلبی ) ، ج ۴ ، ص ۹۲؛ تاریخ مدینة دمشق وذكر فضلها وتسمیة من حلها من الأماثل ، ج ۴۲ ، ص ۲۳۷.
[۶]. تاریخ بغداد ، ج ۸ ، ص ۲۸۹.
[۷]. سیر أعلام النبلاء ، ج ۱۴ ، ص ۲۷۷؛ فتح الباری شرح صحیح البخاری ، ج ۷ ، ص ۷۴ ؛ الصواعق المحرقة على أهل الرفض والضلال والزندقة ، ج ۱ ، ص ۱۰۶؛ التیسیر بشرح الجامع الصغیر ، ج ۲ ص ۴۴۲ ؛ سر العالمین وكشف ما فی الدارین ، ج ۱ ، ص ۱۸ ؛ مرقاة المفاتیح شرح مشكاة المصابیح ، ج ۱۱ ، ص ۲۴۸ .





برچسب ها: حدیث غدیر در منابع اهل سنت، آیه اکمال در منابع اهل سنت، آیه بلاغ در منابع اهل سنت، نزول قرآن در روز غدیر،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : شنبه 11 مهر 1394 | توسط : علی سیدی | نظرات()
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو